?

κι αν φύγεις για το γύρο του κόσμου-

soSummertiME

γιατίΤΑβράδιαΤΑβράδιαΓίνομαιΦΩΤΙΑμεΤΑαλάνια-

Κ. Βήτα - Γκάου Μπίου

Τόσος καιρός
και δεν έκανα τίποτα
και τα πιο αργά έφυγαν γρήγορα
η θλίψη μοιάζει να τα έχει ποτίσει
καμμιά φορά αναρωτιέμαι
τι είναι φύση
η φύση μου είναι να είμαι ένα τίποτα
να γυρνάω, να πηδάω
να είμαι καλά με όλους
κι αν δεν είμαι
θα το ξεχνάω

Έτσι σπατάλησα και σπαταλήθηκα
σε όσους με αγάπησαν φέρθηκα ανήθικα
ποτέ δεν με πόνεσε ποιος είναι ο στόχος
και όμως χτυπήθηκα μα
δεν είμαι ο πρώτος
σαν το χώμα που πέφτει μέσα απ' τα δάχτυλα
προσπάθησα κάποτε μα δεν τα κατάφερα
και όλα σταμάτησαν στην ίδια ώρα
μου έδεσε ο διάβολος τα δύο μου πόδια

Τώρα αισθάνομαι να με τυλίγει το κύμα
η απέραντη ανοησία που με έκανε θύμα
απλά με ξέβρασε στην άμμο σαν πτώμα
τόσο ηλίθιος είμαι που την πιστεύω ακόμα
είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρω
να αλλάξω τώρα
ή να εξακολουθώ να τρενάρω
είναι μικρή η απόσταση από τα ποδιά ως το κεφάλι
μα μοιάζει τόσο μεγάλη
όσο η γη από τον Άρη

τσαλακωμένεςΙστορίες

ΜΕΣΑ  απο ένα σπασμένο γυαλί
καθρεπτιζόταν εκείνη η στιγμή της ζωής μου
εκείνη η στιγμή που ποτέ δεν κατάφερα να διαγράψω-
αυτο δεν ήταν ένα οποιοδήποτε γυαλί
ήταν ένα υλικό τόσο δυνατό που
ακόμη και ο ισχυρότερος άνθρωπος επί γης
δεν κατάφερε να θρυμματίσει - 
κοιτούσα ώρες το σπασμένο κομμάτι
χάθηκα μέσα του και μεταφέρθηκα 
σε εκείνη την εποχή που ένιωθα
τσαλακωμένο χαρτί στα χέρια σου
ένα χαρτί που μέσα έγραφε πολλά ιστορίες ερωτικές,συναισθήματα,κραυγές
όταν είχες ανάγκη απο συντροφιά
το άνοιγες καλά καλά το ξετύλιγες
το διάβαζες το μύριζες το άγγιζες
όταν πάλι τρελαινόσουν γύριζαν τα μάτια σου
κοκκίνιζαν τα μουτρα σου
το τσαλάκωνες και με ένα "τακ" το πετούσες μακριά-
ποτέ όμως αυτο το άψυχο πάβλα τόσο συνεσταλμένο χαρτάκι
δεν έβγαλε μιλιά-πίστευε σε εσένα στα όνειρα σε κάτι διαφορετικό στη ΖΩΗ 
ο καιρός περνούσε και το χαρτί άρχισε να φθείρετε
δεν έδωσες σημασία-ενα χαρτι είναι είπες γέλασες και το φύσηξες μακριά
τότε και εκείνο σε εκδικήθηκε σβήνοντας όλα όσα έγραφε μεσα
ξεκίνησε απο τα ρήματα σ αγαπώ,λείπεις,αλλάζω,βαριέμαι,κουράζεις...
συνέχισε με τα ουσιαστικά τα άρθρα ώσπου σβήστικαν όλα-
έμενε μόνο το τελειωτικό χτύπημα-
οι μέρες περνούσαν και όταν η απογοητευση απο ανθρώπους ταχα σημαντικους για σένα σου χτύπησέ την πόρτα έψαξες για το πεταμένο σου χαρτάκι-
γεμάτος χαρά το βρήκες  καλά κρυμμένο  να κάνει παρέα με μπουκάλια μαστίχες αποτσίγαρα κ μια στιβα σκουπιδια-
το άνοιξες με λαχτάρα και το μόνο που βρήκες μέσα ήταν το άρωμα μιας χαλασμένης μπανανόφλουδας που ειχες ξεχάσει στον κάδο μέρες τώρα-
Τότε συνειδητοποιησες πολλά, βυθίστηκες στην τρέλα της μοναξιάς
συννέφιασες και η βροχη δεν άργισε να έρθει στα μάτια σου
μούσκεψες το χαρτάκι τόσο ώσπου σχίστηκε κ χάθηκε εντελώς-




(επηρεασμένη από συζήτηση με φίλες-
ο καθένας ταυτίζεται με ότι νιώθει ότι τον αντιπροσωπεύει-
δεν άφορά προσωπική ιστορία-εν μέρη )

σκουριασμένες μηχανές

θελω να νιωσω την αγαπη εδω

ωωω

η αγαπη ειναι μηχανη

που σκουριασε

οι βιδες χαθηκαν

κ ετσι κανεις

κανεις

δν μπορεσε να την επαναφερει

καποιοι προσπαθησαν

προσπαθησαν πολυ

να φτιαξουν

ιδιες μηχανες παραγωγης αγαπης

μα δεν καταφεραν τιποτα

ετσι απο εγωισμο ονομασαν τις παραπλισιες μηχανες τους

ενθουσιασμό,πάθος,ανάγκη,εξάρτηση-

σκουριασαν οι μηχανες στο περασμα του χρονου

σκουριασαν τα βέλη του ερωτα

και τα αισθήματα των ανθρώπων

μα για να νιώθουν καλα

μη αποδεχόμενοι την αληθεια

αγόρασαν λαμπρες μηχανές ενθουσιασμου-πάθους και ανάγκης

ανάγκη για ενα στήριγμα για μια συντροφιά στο κλαπμ της μοναξιάς

και ετσι

κοροιδευουν εαυτό και ανθρώπους γύρο

νομίζωντας πως ζούνε έρωτα και πεταλούδες-

photo:ElinaBrotherus